De kleine zeemeermin

Afgelopen maandag bij de bieb wat boeken geleend. Een paar voor mijzelf en een paar sprookjesboeken voor mijn dochter. Zelf kan ze uitstekend lezen, maar dit soort boeken zijn er natuurlijk om voorgelezen te worden.

Gisteren las ik het verhaal van de varkenshoeder voor. Vandaag was de kleine zeemeermin aan de beurt.
Nu wist ik van te voren dat dit verhaal niet leuk afloopt. In ieder geval niet voor de kleine zeemeermin. Zij kan het lot nog keren, maar besluit zichzelf aan het eind van het verhaal op te offeren. Ik maakte me daar wat zorgen over, stel dat mijn dochter aan het eind in tranen is? Gelukkig kon mijn dochter daar prima tegen, maar ik een heel stuk minder. Ja, ik liet wat tranen vallen. Maar daar kon mijn dochter (gelukkig) ook prima tegen.

Triest

Tijdens het rondneuzen op het internet kom ik een interessant artikel tegen.
Van de week was er in de VS een vliegtuig op een begraafplaats neergestort. Nu zijn dit soort ongelukken nooit leuk. Bij dit ongeluk kwamen zeven kinderen om het leven.
Van de inzittenden die betrokken waren bij het ongeluk, kwamen negen personen uit één familie.
Een zekere Irving Feldkamp is de vader van twee en de opa van vijf kinderen die omkwamen bij de crash. Dat is afschuwelijk en het wordt nog afschuwelijker.
Irving Feldkamp is namelijk de eigenaar van Family Planning Associates — een groep van klinieken die onder andere abortussen uitvoeren.
Nu is er op de website van Christian News Wire een stuk geschreven n.a.v. het vliegtuigongeluk en meneer Irving Feldkamp. Het is werkelijk te gek voor woorden.
Het komt er op neer dat het de straf van God is, de dood van de kinderen in het vliegtuig.
Oog om oog, tand om tand. Dit is voor mij de slechte en donkere kant van religie.