Nieuwjaar en tandpasta

Allereerst een goed, gezond en inspirerend  2014 toegewenst!
Ik hoop dat iedereen veilig de jaarwisseling is doorgekomen. Ik heb samen met mijn lief Oudejaarsavond erg rustig doorgebracht. We hebben wat tv gekeken en dat was prima zo. Het nadeel van het wonen in de stad is dat je bijna net kunt ontkomen aan vuurwerkoverlast. Veel lawaai en veel rotzooi (wat dan ook zo fijn blijft liggen omdat de gemeente dat wel komt schoonvegen). Verder sneuvelde er een brievenbus van de buren in het portiek en bleek aan de overkant het raam van een achterdeur door vuurwerk te zijn opgeblazen. Dat zag ik pas in de loop van vanmiddag, waarop ik de politie belde. Het huis is volgens mij niet bewoond en volgens mij had verder niemand door dat er iets mis was. De politie kwam poolshoogte nemen en het kapotte raam is met houten platen dichtgetimmerd.
Het was dus een wat onrustig Oud & Nieuw. Niet iets waar ik van houd. Ik ben dan ook voor het afschaffen van consumentenvuurwerk.

Het einde van 2013 was wat drukker dan ik normaal gewend ben. Mijn lief brak zijn rechterheup en moest 6 weken lang revalideren. Dat hield in dat hij zijn rechterbeen niet mocht belasten. Dat ging nogal moeilijk in zijn eigen huis vanwege de trappen. Ook woont hij alleen en dan wordt het sowieso lastig wat betreft koken, wassen en boodschappen doen. Dus ik opperde het plan dat hij die periode bij mij zou intrekken en ik een soort van mantelzorger zou worden.
Zo gezegd, zo gedaan. Ik moet eerlijk bekennen dat het me 100% meeviel (wat zeg ik, 200%!) en dat de tijd voorbij vliegt. Aan het einde van deze week zijn de 6 weken voorbij en gaat mijn lief naar het ziekenhuis om erachter te komen hoe het ervoor staat. Ik ben benieuw of hij daarna naar zijn eigen huis kan of nog even hier komt logeren.

Ondertussen heb ik heerlijk vakantie. In huis ben ik fijn aan het opruimen (uitmesten van kasten e.d.) en meubels aan het verplaatsen. Zo heb je opeens een ander huis!

Vandaag heb ik tandpasta gemaakt.
Ik heb het niet zo op de inhoud van de doorsnee tube tandpasta die ik normaal gebruik.
Veel ingrediënten kan ik niet thuisbrengen en zijn volgens mij niet altijd goed voor je.
 Het minst leuke van boodschappen doen is het bekijken van de ingrediëntenlijst op de verpakking.
En dan heb ik het niet alleen over voedsel. Kijk maar op de verpakking van producten zoals wasmiddelen, wasverzachter, shampoo en tandpasta.
Ik denk dat het vaak veel beter en gezonder (voor mens en milieu) kan door zelf aan de slag te gaan. Op internet kun je heel veel recepten vinden. Leuk om uit te proberen!

Hier volgt een eenvoudig tandpasta-recept.

Nodig:
3 eetlepels kokosolie
3 eetlepels zuiveringszout (natriumcarbonaat)
25 druppels pepermuntolie
paar druppels vloeibare stevia
2 theelepels glycerine

Bereiden:
Prak kokosolie en zuiveringszout door elkaar.
Doe de overige ingrediënten erbij en meng het door elkaar.
Bewaar het in een potje.
Wanneer je het gebruikt simpelweg je tandenborstel erin 'dopen'.

Ik heb het vandaag voor de tweede keer gemaakt. De eerste keer heb ik er geen stevia doorheen gedaan.
Nu dus wel.

Op diverse websites lees ik dat stevia  de groei van bacteriën onderdrukt en helpt bij de preventie van gaatjes en tandsteen. Ook schijnt stevia een verzachtende werking heeft op mondproblemen zoals aften en tandvleesontsteking.

Hoofdpijn, Jeuk en vakantieplannen.....

De meivakantie is alweer voorbij en ik zit alweer op de helft van de werkweek. Maandag niet gewerkt, want ik werd die morgen wakker met migraine. Deze keer waarschijnlijk veroorzaakt door mijn menstruatie. Ik moest die dag ongesteld worden. Dat gebeurde ook. Dinsdag had ik geen hoofdpijn meer en kon dus aan het werk. Ondanks dat het een leuke dag was, was ik erg moe en moest erg mijn best doen om me te concentreren.

Ik heb jeuk op mijn hoofd sinds ik vorige week te horen heb gekregen dat mijn dochter hoofdluis had. Ik heb meteen zo'n ijzeren kam gekocht mijzelf te controleren, maar ik heb niks. Nou ja, wel regelmatig jeuk. Maar dat zal inbeelding zijn. Ook mijn lief heeft mijn hoofd gecontroleerd en zei niets te kunnen vinden.

Verder bezig met de zomervakantie. we willen kamperen en het liefst in Bretagne. Maar kamperen in Nederland zou eventueel een mogelijkheid kunnen zijn. Toevallig zag ik bij de VVV een boekje met adressen om te kamperen bij de boer en heb dat gekocht. Maar het valt mij tegen. Ik moet steeds denken aan al dat gedoe in de media over vakantie vieren in Nederland om onze eigen economie te spekken. Wat een dure campings zeg! Bij de meesten zijn we met z'n vieren zo'n 20 euro per nacht kwijt en dat vind ik best veel geld. In Bretagne zaten we twee jaar geleden met z'n tweeën voor zes euro per nacht op een prima camping. Wat mij opvalt is dat er bij veel boerderij campings zo weinig douches zijn. Of zou dat komen omdat veel mensen in een caravan slapen en daar zich douchen? Als laatste kritiekpunt vind ik de meeste campings er nogal saai uitzien. Een stuk weiland waar rondom tenten/caravans staan. Vaak geen bomen en struiken en alles erg ordelijk, net een straat met huizen. Maar misschien houdt de gemiddelde Nederlander hier juist van?! Dit is niet mijn ding

Dit is wel mijn ding

Nog steeds beperkt houdbaar

De afgelopen week was er in 'De Wereld Draait Door' een item over schaamlipcorrecties. Een plastisch chirurg liet een filmpje zien waarin een soort van slager een correctie op een foute manier uitvoerde en had daar (terecht) commentaar op. Niemand houdt ervan als mensen hun werk niet naar behoren uitvoeren.
Wat mij zorgelijk stemde, was het feit dat er werd gesproken over schaamlipcorrecties alsof het de gewoonste zaak van de wereld was. Ja, ja, nog even en we lopen allemaal rond als klonen van elkaar; strak, uitdrukkingloos en onbehaard op de juiste plekken.
Ik heb altijd geleerd dat geen enkele vrouw er hetzelfde uitziet van onderen. Trouwens, dat geldt ook voor de rest van het lichaam. We hebben allemaal iets eigens, iets unieks en dat schijnt niet goed te zijn tegenwoordig. We moeten op elkaar lijken. Dat praat de media ons aan en dat praten we elkaar en onszelf aan.
De documentaire 'Beperkt Houdbaar' van Sunny Bergman heb ik gezien op televisie en dat vond ik schokkend. Zij duikt in de wereld van de plastische chirugie en gaat ook langs bij een arts in de V.S.
Hier een klein stukje van de documentaire van Sunny Bergman.
Wil je meer weten over Sunny Bergman en de documentaire, dan klik je hier.