Mijn post!

Gisteren keek ik na de lunch in mijn brievenbus. Daar lag een pakje. Nou krijg ik wel vaker een pakje in de brievenbus. Maar dit keer was er iets goed mis gegaan. De verpakking was namelijk kapot. Niet een scheurtje of een hoekje eraf, nee de verpakking was er helemaal af! De inhoud lag in de brievenbus (het bestelde item en wat papierwerk), gelukkig niet gestolen. Maar bij mij kwam wel de rook uit de oren! Was de postbode nou helemaal van de pot gerukt!
Er kunnen twee dingen gebeurd zijn: of de postbode was erg nieuwsgierig. Of het pakje stak uit de brievenbus en iemand heeft het er uit gehaald om het te openen. In beide gevallen vind ik dat de postbode een schop onder zijn/haar kont heeft verdiend!

Kerstbomen, betaalde sms-diensten en de ecowasbal

Sinterklaas is inmiddels weer weg en Kerst komt eraan. Omdat de kerstvakantie dit jaar vroeg valt, moesten we in rap tempo de school omtoveren van Sint naar Kerst. Het mag van mij wel wat minder hectisch, maar daar is weinig aan te doen.

In de hal van de Haagse Hogeschool kwam dit jaar geen kerstboom te staan.
De directie van de Haagse Hogeschool heeft besloten geen kerstboom in de centrale hal te zetten. Een kerstboom past namelijk niet bij het 'internationale en diverse' karakter van de school.

Dat meldt een student van de Hogeschool op het forum Fok!. 

Colette van Heck, een woordvoerder van de Hogeschool ontkent dat een student heeft geklaagd over de kerstboom. 'Dit is een eigen, zelfstandige beslissing', aldus Van Heck in het Nederlands Dagblad.

Op radio West was er een interview, hier kun je het beluisteren. Daarin wordt vermeld dat het geen principieel besluit was, maar dat de kerstboom aan vervang toe was.In de Posthoorn het bericht dat er toch een kerstboom (meerdere bomen zelfs) op de Haagse hogeschool is neergezet.
Nou, mijn boom staat ook sinds gisteren, een bescheiden kunstboom.

Verder ben ik erg boos geweest op aanbieders van betaalde sms-diensten. Persoonlijk heb ik er tot nu toe niets mee te maken gehad en dat wil ik graag zo houden. Mijn zoon was op de een of andere manier vast komen te zitten aan zo'n abonnement en dat koste mij klauwen vol geld. Het vervelende was dat het zo moeilijk te achterhalen was wie daar achter zat en hoe het gebeurd was. Het fijne was dat ik een prepaid abonnement voor hem had afgesloten zodat ik het in de hand kan houden en hem op zijn vingers kan tikken als er iets mis gaat. Het kostte ons enorm veel moeite, maar uiteindelijk hebben we de boosdoener achterhaald en konden we het stopzetten.
Via de Stichting  SMS-Gedragscode kun je informatie krijgen hoe je zo'n abonnement kunt opzeggen.
En, nog veel mooier, er is een filter tegen dit soort abonnementen. Dat kan via de website SMS-dienstenfilter. Dit heb ik meteen gedaan met de mobiel van mijn zoon. Dat scheelt een hoop gedoe en geld!

Sinds een week heb ik een ecowasbal in huis. Ik had hem voorbij zien komen op het internet en was direct geïnteresseerd. Het is een milieuvriendelijke manier om je was te doen. Je heb geen tot heel weinig (15 ml) wasmiddel nodig. Je bespaart 80% wasmiddel. Het is effectief op alle temperaturen en alle wasprogramma's. Alleen zijde kun je er niet mee wassen. Op kleurvastheid scoort de ecowasbal beter dan de wasmiddelen. Ook krimpt de was minder dan bij gewone wasmiddelen. Het doodt bacteriën al bij 30 graden Celsius. Op hardnekkige vlekken (roet en olijfolie schijnt er moeilijker uit te gaan, andere vlekken geven minder problemen) doe je wat vlekkenmiddel, dat is alles. En voor mensen met een huidallergie is het ook prettig om te gebruiken. Ik heb gewassen zonder wasmiddel en ben erg tevreden.
Hoe werkt ECOWASBAL precies? ECOWASBAL, een afbreekbare kunststofbal, wordt tussen de was in de wasmachine gelegd. De bal is gevuld met kleine keramische balletjes. Komen deze balletjes in aanraking met water dan ontstaan daarin zogenaamde hydroxylionen. Deze ionen verminderen, in dezelfde mate als wasmiddel, de oppervlaktespanning van het water, omringen het vuil en weken het los van de vezels. 

 

Net zoals mama?

Herfstvakantie.
Dit weekend was ik bij mijn lief in Schiedam en we zijn gaan winkelen. Niet te lang hoor, we gingen erg gericht inkopen doen. O.a. babykleertjes voor mijn nieuwste neef en een paar truien voor mijn kinderen. Eerst naar de HEMA, want daar hebben ze altijd leuke baby- en kinderkleding. Voor de babykleertje slaagde ik vrijwel direct. De truien lukte niet, dus op naar de H&M die naast de HEMA is. Ook betaalbaar en leuke kleren voor kinderen. Voor mijn zoon zag ik direct een mooie vest. Voor mijn dochter moest ik maat 134 hebben. Voor kinderkleding hebben ze verschillende afdelingen. Eén tot 128 en één vanaf 134. Ik zag meteen een groot verschil qua smaak. De kleinere maten waren gewoon leuke kinderkleding, de grote maten waren heel anders. Niet leuk. Een beetje te volwassen en ordinair naar mijn smaak. Alsof kleine meisjes gauw groot moeten lijken, net zoals hun moeder. Ik werd daar een beetje triest van. Nog even en dan moet mijn dochter aan de string of zo. Truitjes met glitters en foute opdrukken. Nu weet ik wel dat meisjes eerder volwassen worden dan jongens, maar dat het zo moet.
Ik ben maar gauw weggegaan. Ook geen trui gekocht voor mijn zoon. Bij de kassa stonden lange rijen met mopperende ouders. Ik kjk nog wel verder.....

Grr.....

Ja, dat dacht ik vanmorgen (grr...), toen ik op het punt stond mijn haar te gaan verven. Ik had voor de verandering eens een goedkoop huismerk gekocht om die eens uit te proberen. En nu heb ik spijt daarvan. Op het moment dat ik de tube leeg kneep in het flesje met vloeistof wist ik al dat er iets niet klopte. Het flesje is namelijk te klein en dus kon ik schudden tot ik een ons woog, de vloeistoffen vermengden zich niet. Inmiddels heb ik alles weggedonderd in de prullenbak en zit me nu af te vragen welk stuk onbenul dit bedacht heeft (een te klein flesje). En we kennen allemaal wel dit soort situaties. Hoe vaak gebeurt het je niet dat er op een verpakking staat "hier openen" en wat je ook probeert, open gaat het niet (of je rukt de hele verpakking aan gort).


Ik heb verder niet veel te mopperen hoor, ik heb heerlijk twee weken meivakantie. De eerste week waren de kinderen hier, plus een logeetje. We hebben zandkoekjes gebakken en brood. Vooral het brood vond ik een groot succes, heerlijk.
Afgelopen weekend ben ik bij mijn lief in Schiedam geweest. Zaterdag zijn we naar Rotterdam geweest. De kaart voor de metro en tram (ov-chipkaart) is wel handig hoor. Ik moest er even aan wennen (na te hebben vastgezeten in een poortje), maar ik voel me nu een soort van wereldreiziger. Ik zag dat Leiden 'm ook binnenkort gaat invoeren. Het zou nog handiger zijn als het in alle bussen, trams, treinen en metro's te gebruiken is. Maar ja, dat zal wel even gaan duren. In Rotterdam heb ik wel van een heel bijzonder vervoersmiddel gebruik gemaakt, namelijk de watertaxi. Ik had ze al gezien maar durfde nog niet echt. Ook was ik bang dat het heel duur zou zijn. Afgelopen zaterdag de stoute schoenen aangetrokken. Nadat we eerst het fotomuseum hadden bezocht en koffie hadden gedronken bij Hotel New York, zijn we vandaar vertrokken naar de Veerhaven aan de overkant. Er kunnen zo'n 5 tot 6 mensen in een taxi en het is een heel bijzonder 'ritje'. Je hebt een prachtig uitzicht.

Uitzicht op de Erasmusbrug

Aankomst in de Veerhaven

Ik ga Rotterdam steeds mooier en leuker vinden. Er is zoveel te zien en te doen! In het Nederlands Fotomuseum waren verschillende tentoonstellingen. Er was er een van Ed van der Elsken (Parijs!), een van Robert Frank (Paris) en een van een Rotterdammer, Otto Snoek (Why not). De eerste twee waren zwart-wit foto's van Parijs, erg mooi. De laatste was in kleur, grote afbeeldingen van mensen in Rotterdam.

Dit staat erover op de website van het museum: Al meer dan 10 jaar fotografeert Otto Snoek (1966) in Zijn geboortestad Rotterdam. Gewapend met zijn camera begeeft hij zich bij voorkeur te midden van winkelend, uitgaand, feestvierend of voetbalminnend publiek. Met zijn confronterende kleurenfoto's legt Snoek de hedendaagse massacultuur in de grote stad vast. Daarbij heeft hij een geheel eigen fotografische stijl ontwikkeld. Hij werkt snel, zoekt momenten die buiten het eigenlijke feest- of ander gebeuren liggen, plaatst personen die elkaar niet kennen bij elkaar in één kader en weet zijn beelden tot de randen te vullen met details. Snoeks beelden zijn daardoor stuk voor stuk visuele spektakels, waar je lang naar kan blijven kijken. Als 'straatfotograaf' zet hij een belangrijke traditie voort waartoe onder anderen ook Ed van der Elsken, Joel Meyerowitz en Martin Parr behoren. De titel van de tentoonstelling geeft aan dat Otto Snoek de vraag, hoe te oordelen over wat zijn foto's tonen, uiteindelijk bij de kijker zelf legt.

Hieronder één van zijn foto's.




Hier de website van het Nederlands Fotomuseum.