Warm

Het is niet gauw goed hier in Nederland. Hebben we eindelijk zomerweer, vind ik het weer te warm. Ik slaap niet echt lekker en heb het overdag te warm. Dus had ik gisteravond knallende koppijn en lag ik om zeven uur al in bed. Dat is ook wel eens lekker, zo'n lange nacht.
Nog een kleine anderhalve week werken en dan lekker vakantie.
Vorige week had mijn zoon zijn laatste kookles op school en mochten ouders komen kijken. Hij kreeg een kookschrift met recepten, een soort van medaille (apart, meestal hoort zoiets bij sport) en een stevige hand van de meester (een oude heer van eind zeventig). Er waren wat lekkere hapjes, altijd goed!


De woensdag daarop was er de musicalvoorstelling. Niet die van school, maar van de musicalgroep waarvan mijn zoon een jaar lang lid is geweest. Er waren allerlei bekende liedjes (Tarzan, Sound of Music, Grease en Ja Zuster, Nee Zuster). Van Ja Zuster, Nee Zuster zongen ze het nummer Twips, Twips, Twips. Tot mijn stomme verbazing had zoonlief samen met een andere jongen een rapsolo, wat erg gaaf was!


En verder ging natuurlijk Michael Jackson dood. Toevallig had ik de week daarvoor wat clips op YouTube aan de kinderen laten zien, gewoon, omdat hij goede muziek maakt. Ook een clip laten zien waarop hij als kleine jongen met zijn broers staat te zingen en te swingen.
Mijn zoon vindt veel van zijn muziek erg leuk. Samen hebben we zondag een documentaire bekeken (Uur van de Wolf) over Michael Jackson.

Weekend

Eindelijk echt lente! Gewoon in een T-shirt rondgelopen vandaag. Gefietst in de zon, heerlijk!
En nu lekker weekend. Het was een fijne en drukke week.
Woensdag kwam er een vriendinnetje van mijn dochter hier spelen en eten.
Donderdagochtend boodschappen gedaan. Daarna een kennismakingsgesprek op de nieuwe (middelbare) school van mijn zoon. Ik weet niet of meerdere scholen dit doen, maar ik vond het heel bijzonder. Een echt gesprek dus, gewoon met z'n tweeën en een vriendelijke mevrouw van school. Na het gesprek als een speer naar de school van mijn dochter. Daar was een lentefeest gaande, waar ik mij voor had opgegeven (als hulpouder). Dat was ontzettend leuk om te doen. Ik vond het namelijk best spannend, het was voor mij op deze school namelijk de eerste keer.
Toen dat allemaal achter de rug was, weer naar huis en om kwart voor vijf met mijn dochter naar zwemles. Rond half acht waren we weer thuis en was de dag zo'n beetje voorbij.

Vandaag gewerkt. Vrijdag vind ik een hele leuke dag. Dan maak ik de nieuwsbrief en dan is er z'n weekend gevoel. De 1 april grap was een succes. Vooral wat voorpret betreft. Nadat de vorige nieuwsbrief was uitgebracht waren de meeste mensen er van overtuigd dat het echt was. In de loop van de week kwamen meer en meer ouders erachter dat het een grap was. Toch kwamen er ouders en kinderen met wc-papier op school :-)

En nu weekend. Zoonlief is uit logeren en komt zondag weer thuis. Mijn dochter mag voor een keer bij mij in bed en vindt dat he-le-maal geweldig. Ik ga straks ook heerlijk slapen. Maar eerst nog wat met foto's rommelen.

1 april

Morgen is het 1 april en ik vind het jammer dat ik niet op mijn werk ben. Afgelopen vrijdag heb ik in de nieuwsbrief een stuk geschreven waarin werd gemeld dat vanaf aanstaande woensdag (morgen dus) iedereen zijn eigen wc papier moet meenemen naar school. Dit vanwege de recessie en het feit dat wij ook ergens op moesten bezuinigen.
Ik was verbaasd over het effect dat het diezelfde middag al had. Stuiterende ouders door de gang, ongeloof en ook wel hier en daar een beetje boosheid. Sommigen wilden geld gaan inzamelen om wc papier groot in te kopen, anderen riepen dat de school hard achteruit ging!
Ook al had ik de 1 april grap in de nieuwsbrief geschreven, het was niet mijn idee. Ik had het van een website waar meer van dit soort (leuke en minder leuke) ideeën staan.
Het heeft iedereen wel bezig gehouden en daar ging het mij vooral om. Inmiddels zijn er nogal wat ouders en leerlingen die door hebben dat het een 1 april grap is. Er gaan zelfs geruchten rond in school dat een groep ouders 'iets' terug wil doen.
Vanmorgen kwamen er een aantal ouders van de voorschool met pakken wc papier op school. Die wilden ze alvast neerzetten. Dat mocht niet van de leidsters (ze speelde het spel uitstekend mee), het wc papier zou morgen pas op zijn.
Morgen meer hierover, er worden foto's gemaakt en er komt vast een stukje op de website van school.

CITO

Vanmorgen was in de supermarkt voor mijn boodschappen. Toen ik naar buiten liep zag de kranten uitgestald liggen. Meestal schenk ik er geen aandacht aan. De NRC.NEXT viel mij op door de foto op de voorpagina. Daarop stond een meisje met hoofddoek en daarbij de tekst '550 punten'. Ik wist meteen dat het om de CITO uitslag ging. 550 punten is het hoogste wat je kunt halen. Ik weet niet precies hoeveel kinderen die score hebben gehaald. Maar ik vond het een mooie foto en een opsteker voor kinderen van allochtone afkomst. Maar ik lees ook berichten dat er scholen zijn waar kinderen met een allochtone afkomst vaker een onderadvisering krijgen dan kinderen van Nederlandse afkomst. Ik begrijp niet goed waarom dat gebeurt.
Zelf werk ik op een basisschool met voornamelijk leerlingen van allochtone afkomst. Mijn zoon zit op een school waar ook de meeste leerlingen van allochtone afkomst zijn. Ik denk niet dat het onderadviseren op die twee scholen voorkomt, maar ik geloof zeker dat het ergens anders wel gebeurt.
Het blijft een lastig iets, de CITO. Het blijft een momentopname en veel zaken spelen mee tijdens het maken van zo'n toets. Wat mij opviel was het gedoe over het niveau dat je haalt. Als ik om mij heen kijk (televisie en kranten) dan krijg ik het gevoel dat kinderen die hoog scoren een studiebol/nerd zijn en kinderen die laag scoren losers. Ik weet, ik schrijf het nogal zwart-wit neer, maar toch.

Op het jeugdjournaal was een item over de CITO
Op een school was de gemiddelde score hoog en een aantal leerlingen werden geïnterviewd. Ik had medelijden met de kinderen die op die school zaten en een lage(re) score hadden gehaald. Ik kreeg namelijk het gevoel dat een lagere score gelijk stond aan lager op de maatschappelijke ladder staan.
Je kunt het de kinderen op die school amper kwalijk nemen. Ik denk veel van hen van huis uit mee krijgen dat een hoge score beter is. Veel ouders willen graag dat hun kind hoog scoort, ook al zit het er gewoon niet in. Ouders komen dan op school om met de leerkracht het voorlopig advies te bespreken. Of het niet wat hoger kan worden bijgesteld.
Ik vind het jammer dat in al die jaren niet veel lijkt te zijn veranderd. Zelf had ik een LBO advies en ging (automatisch) naar de Huishoudschool. Zo ging dat in die tijd. Jongens gingen naar de LTS. En ook ik merkte om mij heen dat het 'maar' huishoudschool was. Uiteindelijk ben ik met een soort van omweg hogerop geklommen. Dat kan namelijk ook, dat pas later eruit komt wat erin zit.
Maar wat als het niet meer is dan VMBO? Waarom is dat een probleem? Wat is er mis met iemand die de verzorging ingaat, iemand die een loodgieter wordt? Alsof een maatschappij kan draaien op alleen hoogopgeleiden.

Hier het filmpje van het Jeugdjournaal

Computers

Net een week vakantie achter de rug. Twee werkdagen zitten er al weer op. Het leek lente afgelopen maandag, maar dat was van korte duur. Herfstweer!
Maandagmiddag en gisteren gestoeid met de lijst voor de rapportgesprekken. Het maakte niet uit wat ik aan informatie in de computer stopte, de lijsten wilden maar niet kloppen!
We hebben een redelijk nieuw programma waarmee je leerlingen in- en uitschrijft. Je kan er nog veel meer mee, maar dat is nu niet aan de orde. Als je tijden ,voorkeuren, data en de hele mikmak invoert, zou het programma een lijst moeten maken waarop de gesprekken netjes ingedeeld staan. Er wordt ook rekening gehouden met broertjes/zusjes (zodat je niet twee uur moeten wachten op het volgende gesprek)
Er zijn nogal wat programma's die een melding geven als iets niet kan en je vriendelijk verzoeken iets anders te bedenken. Dat deed deze dus niet en ik bleef dus opnieuw gegevens invoeren en uitdraaien maken. Uiteindelijk het maar opgegeven.....
Thuis ging mijn computer op tilt nadat zoonlief een spel had gespeeld. Iets met de instellingen, wat ik zo snel niet kon veranderen, want de computer weigerde gewoon op te starten. Toen bleek ik ook een verslaving te hebben: mijn computer! Ik moest me heel erg inhouden mijn zoon niet de schuld van dit alles te geven en heb mijn geliefde gebeld. Die is de rust zelve en weet verdomd veel van computers. Inderdaad kwam hij met diverse tips, maar niets leek te helpen. Uiteindelijk kwam het toverwoord 'systeemherstel'. Alles doet het dus weer zoals vanouds!!
Wel meteen (zoon balen) het spel van mijn computer verwijderd.

School en nog meer...

Inmiddels, na nog meer scholen te hebben bezocht, heeft zoonlief een keuze gemaakt. Zijn vader en ik hadden een kleine selectie gemaakt waaruit gekozen kon worden. Afgelopen zondag werd ik opgebeld met de mededeling dat er gekozen was.
De dag ervoor hadden we twee scholen bezocht en één van die twee is het geworden. Die andere was echt waardeloos. Nogal elitair en rommelig. Geen docent/rector die bij de ingang stond, geen plattegrond en geen proeflessen. Het was er erg druk, dus ik denk dat de school bij een bepaald publiek erg populair zal zijn. Het zal de school waarschijnlijk een worst zijn wat ik ervan vind, want ze krijgen toch genoeg aanmeldingen en zullen waarschijnlijk gaan loten.
Ik zal geen namen noemen.
De school die het geworden is, pakte de open dag heel anders aan. Een rector bij de ingang die ons welkom heette. En die er bij het verlaten van het pand ook weer stond, om te vragen hoe zoonlief het ervaren had. Een aardige scholiere die ons en zoonlief op sleeptouw nam en van alles uitlegde. Er was ook nog een proefles wiskunde, tot grote vreugde van mijn zoon. Gelukkig was het publiek een afspiegeling van de maatschappij. Je begrijpt het al, ik ben zeer tevreden met de keuze van mijn zoon.

Scholenjacht

Zoonlief zit in groep 8 en dat betekent dat er een keus gemaakt moet worden. Een keus voor een middelbare school.
Om te beginnen kreeg hij een stortvloed aan reclamemateriaal van diverse scholen opgestuurd. De helft daarvan kon meteen de papierbak in. Daarna een lijstje gemaakt met de scholen die in aanmerking kwamen voor een bezoek aan de open dag.
Gisteren was voor mij de eerste keer dat ik dat mee mocht maken. Voor mijn zoon was het inmiddels gesneden koek. Hij was vorige week met zijn vader op bezoek geweest bij een school. En met zijn klas had hij ook twee scholen bezocht die voor hem interessant waren. Volgende week nog eentje en dan gaat er gekozen worden.
Het was leuk om zo'n open dag mee te maken. De school doet haar best en je hoopt dat je samen dan een goede keus kunt maken. Gisteren met hem een proefles wiskunde, aardrijkskunde en scheikunde gevolgd. Dat was leuk en ik dacht terug naar mijn eigen tijd op de middelbare school. Wat een verschil!
Op de basisschool had ik een zwak rapport, dus dat werd in die tijd de huishoudschool. Er werd helemaal niet rondgekeken op middelbare scholen en er werd al helemaal niet aan mij gevraagd wat ik van dit alles vond. Vanwege een christelijke opvoeding werd er gekozen voor een christelijke school. En er was maar een christelijke huishoudschool in Zoetermeer, dus de keus was snel gemaakt.
Nu loop je samen verschillende scholen af en vind je het belangrijk te weten wat je kind ervan vindt. Mijn zoon is toch degene die daar jarenlang onderwijs moet volgen, dus hij bepaalt voor het grootste deel welke school het gaat worden.
Ach ja, andere tijden.