Grr.....

Ja, dat dacht ik vanmorgen (grr...), toen ik op het punt stond mijn haar te gaan verven. Ik had voor de verandering eens een goedkoop huismerk gekocht om die eens uit te proberen. En nu heb ik spijt daarvan. Op het moment dat ik de tube leeg kneep in het flesje met vloeistof wist ik al dat er iets niet klopte. Het flesje is namelijk te klein en dus kon ik schudden tot ik een ons woog, de vloeistoffen vermengden zich niet. Inmiddels heb ik alles weggedonderd in de prullenbak en zit me nu af te vragen welk stuk onbenul dit bedacht heeft (een te klein flesje). En we kennen allemaal wel dit soort situaties. Hoe vaak gebeurt het je niet dat er op een verpakking staat "hier openen" en wat je ook probeert, open gaat het niet (of je rukt de hele verpakking aan gort).


Ik heb verder niet veel te mopperen hoor, ik heb heerlijk twee weken meivakantie. De eerste week waren de kinderen hier, plus een logeetje. We hebben zandkoekjes gebakken en brood. Vooral het brood vond ik een groot succes, heerlijk.
Afgelopen weekend ben ik bij mijn lief in Schiedam geweest. Zaterdag zijn we naar Rotterdam geweest. De kaart voor de metro en tram (ov-chipkaart) is wel handig hoor. Ik moest er even aan wennen (na te hebben vastgezeten in een poortje), maar ik voel me nu een soort van wereldreiziger. Ik zag dat Leiden 'm ook binnenkort gaat invoeren. Het zou nog handiger zijn als het in alle bussen, trams, treinen en metro's te gebruiken is. Maar ja, dat zal wel even gaan duren. In Rotterdam heb ik wel van een heel bijzonder vervoersmiddel gebruik gemaakt, namelijk de watertaxi. Ik had ze al gezien maar durfde nog niet echt. Ook was ik bang dat het heel duur zou zijn. Afgelopen zaterdag de stoute schoenen aangetrokken. Nadat we eerst het fotomuseum hadden bezocht en koffie hadden gedronken bij Hotel New York, zijn we vandaar vertrokken naar de Veerhaven aan de overkant. Er kunnen zo'n 5 tot 6 mensen in een taxi en het is een heel bijzonder 'ritje'. Je hebt een prachtig uitzicht.

Uitzicht op de Erasmusbrug

Aankomst in de Veerhaven

Ik ga Rotterdam steeds mooier en leuker vinden. Er is zoveel te zien en te doen! In het Nederlands Fotomuseum waren verschillende tentoonstellingen. Er was er een van Ed van der Elsken (Parijs!), een van Robert Frank (Paris) en een van een Rotterdammer, Otto Snoek (Why not). De eerste twee waren zwart-wit foto's van Parijs, erg mooi. De laatste was in kleur, grote afbeeldingen van mensen in Rotterdam.

Dit staat erover op de website van het museum: Al meer dan 10 jaar fotografeert Otto Snoek (1966) in Zijn geboortestad Rotterdam. Gewapend met zijn camera begeeft hij zich bij voorkeur te midden van winkelend, uitgaand, feestvierend of voetbalminnend publiek. Met zijn confronterende kleurenfoto's legt Snoek de hedendaagse massacultuur in de grote stad vast. Daarbij heeft hij een geheel eigen fotografische stijl ontwikkeld. Hij werkt snel, zoekt momenten die buiten het eigenlijke feest- of ander gebeuren liggen, plaatst personen die elkaar niet kennen bij elkaar in één kader en weet zijn beelden tot de randen te vullen met details. Snoeks beelden zijn daardoor stuk voor stuk visuele spektakels, waar je lang naar kan blijven kijken. Als 'straatfotograaf' zet hij een belangrijke traditie voort waartoe onder anderen ook Ed van der Elsken, Joel Meyerowitz en Martin Parr behoren. De titel van de tentoonstelling geeft aan dat Otto Snoek de vraag, hoe te oordelen over wat zijn foto's tonen, uiteindelijk bij de kijker zelf legt.

Hieronder één van zijn foto's.




Hier de website van het Nederlands Fotomuseum.

Eart Hour, Bloedbruiloft, cadeaubon en Afghanistan conferentie

Op internet vond ik op de site van NRC een stuk over de actie Earth Hour. Ik was dit weekend thuis met mijn lief en ook bij ons was het licht uit (de hele avond).
We hadden wel de televisie aan en zagen op de Belgische televisie een erg leuke Duitse thriller, de bloedbruiloft (Die Bluthochzeit).
Het verhaal in het kort: De bruiloft van Mark en Sophie wordt getekend door een conflict tussen Marks vader en de grootgrondbezitter Berger. Berger gijzelt de bruid en Marks moeder, wat leidt tot een serie gewelddadige gebeurtenissen.



Op de foto hierboven zie je links de grootgrondbezitter Berger en rechts de vader van de bruidegom. Dit is vlak voordat het gierend uit de klauwen loopt.
Ondanks dat het een thriller is heb ik af en toe ook moeten lachen, men ging af en toe helemaal te gek.
Het werd een latertje, ook vanwege het ingaan van de zomertijd.

Verder had ik van een grote kampeerwinkel een cadeaubon van honderd euro gewonnen. Gisteren twee slaapzakken en twee kampeerstoelen gekocht. Nu nog zien wanneer we op vakantie gaan en hoe we al die kampeerzooi mee krijgen.

Vanmiddag ging mijn lief op tijd naar zijn huis terug. Vanaf morgen begint hij met zijn nieuwe baan en hij begint om 03:00 uur! Een uur vroeger dan normaal, dus op tijd naar bed.
Ik bracht hem weg naar station Hollands Spoor. Daar was het een drukte vanjewelste vanwege de Afghanistan conferentie in Den Haag. Terwijl wij op het perron op de trein stonden te wachten kwamen overal agenten tevoorschijn, zowel te voet als op de fiets (pas op, niet het perron af fietsen). Zij waren allemaal heel druk op zoek naar iets of iemand, want ze renden en fietsen hard heen en weer. Uiteindelijk leek het mee te vallen. Nadat ik mijn lief had uitgezwaaid heb ik nog even rondom de Haagse Hogeschool foto's gemaakt. Het was prachtig weer daarvoor,
zon en blauwe lucht. Het was wel koud, dus uiteindelijk met koude handen weer naar huis.

Openbaar vervoer

Ik heb geen auto. Ik heb mijn fiets of ik neem het openbaar vervoer. Als bewoner van een grote stad heeft dat zo zijn voordelen, zeker in mijn geval. Bij mij om de hoek stoppen diverse trams en op loopafstand is het station.
Naar mijn werk ga ik op de fiets, mijn boodschappen doe ik op de fiets en ik breng en haal mijn dochter naar/van school op de fiets.
Sinds kort breng ik elke donderdag mijn dochter met de tram naar zwemles. Dat gaat goed, ik ben alleen idioot lang van huis. Ik ga om kwart voor 5 de deur uit en ben zo rond kwart over 7 weer thuis. Ik neem een boek mee om de tijd te doden terwijl dochterlief in het water zwemt.
Ik maak ook regelmatig gebruik van de trein en de metro. Mijn geliefde woont in Schiedam en ik ben regelmatig bij hem. Ik hoef maar twee haltes met de metro. Sinds kort is er de OV-chipkaart. Nu ben ik in het bezit van een NS kortingskaart en die kan ook opgeladen worden en in de metro worden gebruikt.
Zaterdagmiddag ging ik naar Schiedam en moest daar mijn OV-chipkaart opladen. Tot mijn grote vreugde ging dat probleemloos. Ook het passeren van de poortjes ging goed.
Op zondag bleef ik ook in Schiedam slapen. Dat houdt dus in dat ik erg vroeg de deur uit moest omdat ik een treinkaartje moest kopen. Ik stapte op de metro (ging probleemloos door het poortje) en op station Schiedam stapte ik weer uit. Om een treinkaartje te kunnen kopen moest ik weer door het poortje. En toen ging het mis. Iedereen voor mij ging soepel erdoor, maar ik bleef halverwege klemzitten. Nou ja, mijn arm met weekendtas was het poortje door toen die sloot. Een vreemd gezicht en wat ik ook deed (hard duwen), de poort bleef dicht.
Gelukkig was er een man achter mij zo aardig om zijn pasje te scannen zodat wij er gezamenlijk (in een heel rap tempo) door heen konden.
De verdere reis verliep gelukkig voorspoedig, ik kwam zelfs ruim op tijd aan op mijn werk!