Grr.....

Ja, dat dacht ik vanmorgen (grr...), toen ik op het punt stond mijn haar te gaan verven. Ik had voor de verandering eens een goedkoop huismerk gekocht om die eens uit te proberen. En nu heb ik spijt daarvan. Op het moment dat ik de tube leeg kneep in het flesje met vloeistof wist ik al dat er iets niet klopte. Het flesje is namelijk te klein en dus kon ik schudden tot ik een ons woog, de vloeistoffen vermengden zich niet. Inmiddels heb ik alles weggedonderd in de prullenbak en zit me nu af te vragen welk stuk onbenul dit bedacht heeft (een te klein flesje). En we kennen allemaal wel dit soort situaties. Hoe vaak gebeurt het je niet dat er op een verpakking staat "hier openen" en wat je ook probeert, open gaat het niet (of je rukt de hele verpakking aan gort).


Ik heb verder niet veel te mopperen hoor, ik heb heerlijk twee weken meivakantie. De eerste week waren de kinderen hier, plus een logeetje. We hebben zandkoekjes gebakken en brood. Vooral het brood vond ik een groot succes, heerlijk.
Afgelopen weekend ben ik bij mijn lief in Schiedam geweest. Zaterdag zijn we naar Rotterdam geweest. De kaart voor de metro en tram (ov-chipkaart) is wel handig hoor. Ik moest er even aan wennen (na te hebben vastgezeten in een poortje), maar ik voel me nu een soort van wereldreiziger. Ik zag dat Leiden 'm ook binnenkort gaat invoeren. Het zou nog handiger zijn als het in alle bussen, trams, treinen en metro's te gebruiken is. Maar ja, dat zal wel even gaan duren. In Rotterdam heb ik wel van een heel bijzonder vervoersmiddel gebruik gemaakt, namelijk de watertaxi. Ik had ze al gezien maar durfde nog niet echt. Ook was ik bang dat het heel duur zou zijn. Afgelopen zaterdag de stoute schoenen aangetrokken. Nadat we eerst het fotomuseum hadden bezocht en koffie hadden gedronken bij Hotel New York, zijn we vandaar vertrokken naar de Veerhaven aan de overkant. Er kunnen zo'n 5 tot 6 mensen in een taxi en het is een heel bijzonder 'ritje'. Je hebt een prachtig uitzicht.

Uitzicht op de Erasmusbrug

Aankomst in de Veerhaven

Ik ga Rotterdam steeds mooier en leuker vinden. Er is zoveel te zien en te doen! In het Nederlands Fotomuseum waren verschillende tentoonstellingen. Er was er een van Ed van der Elsken (Parijs!), een van Robert Frank (Paris) en een van een Rotterdammer, Otto Snoek (Why not). De eerste twee waren zwart-wit foto's van Parijs, erg mooi. De laatste was in kleur, grote afbeeldingen van mensen in Rotterdam.

Dit staat erover op de website van het museum: Al meer dan 10 jaar fotografeert Otto Snoek (1966) in Zijn geboortestad Rotterdam. Gewapend met zijn camera begeeft hij zich bij voorkeur te midden van winkelend, uitgaand, feestvierend of voetbalminnend publiek. Met zijn confronterende kleurenfoto's legt Snoek de hedendaagse massacultuur in de grote stad vast. Daarbij heeft hij een geheel eigen fotografische stijl ontwikkeld. Hij werkt snel, zoekt momenten die buiten het eigenlijke feest- of ander gebeuren liggen, plaatst personen die elkaar niet kennen bij elkaar in één kader en weet zijn beelden tot de randen te vullen met details. Snoeks beelden zijn daardoor stuk voor stuk visuele spektakels, waar je lang naar kan blijven kijken. Als 'straatfotograaf' zet hij een belangrijke traditie voort waartoe onder anderen ook Ed van der Elsken, Joel Meyerowitz en Martin Parr behoren. De titel van de tentoonstelling geeft aan dat Otto Snoek de vraag, hoe te oordelen over wat zijn foto's tonen, uiteindelijk bij de kijker zelf legt.

Hieronder één van zijn foto's.




Hier de website van het Nederlands Fotomuseum.

Weer herfst....

Na een paar dagen heerlijk lenteweer lijkt het herfst. Wind, regen en kou.
De vlaggenstok van school brak zelfs vanmiddag. Beetje sneu, zoals de vlag drijfnat op straat lag.
De weken vliegen voorbij. Vorige week was de CPC loop hier in Den Haag. Zoon en dochter deden mee en ik heb bij de finish gestaan en foto's gemaakt. Het Lange Voorhout lag er weer prachtig bij met bloeiende krokussen.

De zondag erna met vriendinnen afgesproken. Eerst naar het Eschermuseum (ook op het Lange Voorhout) en daarna uit eten. Het Eschermuseum vond ik erg leuk. Het zit in het voormalige paleis van koningin Emma en dat is een prachtig gebouw. Het werk van Escher kwam daar goed tot zijn recht. Wij hadden thuis een poster van zijn werk hangen en een boek met zijn werk.
Er was veel wat ik niet kende en er waren ook diverse optische Illusies te zien. Veel plezier hadden we in de de Kamer van Escher. Daar veranderden we van formaat, dus de kortste werd de langste en andersom (zie foto).Na het museum eerst nog ergens wat gedronken en daarna heerlijk gegeten.
Maar dat is inmiddels ruim een week geleden en is er weer een weekend voorbij.

Heel veel heb ik verder niet veel te melden, alleen mijn verbazing over het feit dat managers bij de ING bank zo lullig doen over het terugstorten van de bonussen. Zelfs de OR ging zich ermee bemoeien en wees naar Amerika. Daar was het pas erg!
Nu snap ik best dat niet alle bankiers hetzelfde zijn, maar toch. Ze worden gesteund met belastinggeld van ons. Iedereen moet inleveren en eerlijk gezegd is het nogal gênant dat het zo loopt. Straks wil iedereen zo 'beloond' worden voor zijn werk. En dat riekt naar chantage.
Aan de andere kant zijn wij met z'n allen net zo hebberig geweest, het kon allemaal niet op!
In mijn directe omgeving heb ik nog niemand echt horen klagen over de recessie. En als men gaat klagen, waarover dan? Dat men niet meer 3x op vakantie kan? Er is een flinke groep die het natuurlijk al moeilijk genoeg heeft, maar er is ook een flinke groep waarbij men geld uitgeeft aan alles wat men maar nodig lijkt te hebben. We zijn toch een wegwerpmaatschappij.
Wat positief zou kunnen zijn is dat dit wel eens het moment zou kunnen zijn voor verandering. Dat we hiervan leren, anders omgaan met geld, anders omgaan met de medemens, anders omgaan met het kopen van spullen.
Dat we ook beter voor het milieu gaan zorgen hoop ik ook, alleen ben ik bang dat het milieu en de ontwikklingslanden wederom aan het kortste eind zullen trekken.....