donderdag 3 september 2009

Ontwaak

De zomer lijkt op zijn eind, maar het wordt vast nog lekker weer. Dat denk ik terwijl ik af en toe naar buiten kijk. Wind en regen! Vanmiddag met mijn dochter naar zwemles en ik heb er helemaal geen zin in.

Vannacht slecht geslapen. Gewoon, omdat mijn hoofd vol zit met allerlei gedachten. Niks erg hoor, het gaat om zaken die helemaal niet bijzonder zijn. In ieder geval niet dingen om je druk over te maken. Maar ze galopperen door mij hoofd en komen naar boven in vage en onrustige dromen. Ik probeer het maar te laten gebeuren, er niet tegen vechten of me er zorgen over maken. Maar ik wil er graag mee om leren te gaan. Want ik vind het wel vermoeiend en lekker slapen is zo heerlijk!

De dingen die door mijn hoofd spoken gaan over zaken die staan te gebeuren. Zwemles, cadeau kopen voor iemand die jarig is, 3 x een afspraak het komende weekend, enzovoort. Zonde is dat, want ik zit helemaal niet met mijzelf in het 'nu', maar hou me (soms) bezig met zaken die geweest zijn en vooral met zaken die nog moeten komen.

Daardoor ben ik me niet bewust van het moment zelf. Dat vind ik jammer, want ik denk dat het veel leuker en prettiger is om dat wel te zijn. Om de dingen gewoon te laten komen, zonder daar van te voren zo mee bezig te zijn.

Eergisteren heb ik een boek uit mijn kast gehaald. Dat boek had ik al een hele tijd geleden gekocht, maar ik had het nog niet gelezen. Het heet "Boeddhisme in alle eenvoud" en het is inderdaad een eenvoudig boek, zonder ingewikkelde woorden, goed te volgen dus. Het is geschreven door Steve Hagen.




Het centrale thema is ontwaken en bewust leven in het hier en nu. Gek, dat ik nou net dit boek uit de kast pak......

- Wij bewegen ons door het leven alsof we door een smalle greppel kruipen en worden helemaal in beslag genomen door onbelangrijke dingen die we zien en horen, en door onze vooroordelen. We gaan aan de vreugde van het leven voorbij zonder ooit te beseffen dat we iets missen. Geen moment genieten we van de bedwelmende wijn van de vrijheid. We liggen vastgeketend op de vloer van een kerker en kunnen ons niet meer bewegen.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen